الْجَحِيمِ * وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ * ما لَكُمْ لا تَناصَرُونَ * بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ؛ « 1 » ( و خطاب شود كه ) اينك ستم‌كاران را با همسران و هرچه را به‌جز خدا مىپرستيدند حاضر كنيد و بياوريد و همه را به راه دوزخ كشانيد ، و در موقف حساب نگاهشان داريد كه در كارشان سخت مسئولند . ( از اينان بايد پرسيد كه ) چرا شما ( در راه دين ) به يك‌ديگر نصرت نكرديد ، بلكه در اين روز آنها همه سخت تسليم و ذليلند . ولايت اهل بيت عليهم السّلام در تفسير برهان از ابن عباس نقل كرده كه گويد : آن‌گاه كه قيامت برپا شود خداى تعالى مالك دوزخ را فرمان دهد تا آتش‌هاى هفت‌گانه را برافروزد و « رضوان » ( متولى بهشت‌ها ) را دستور دهد بهشت‌هاى هشت‌گانه را بيارايد و فرمايد : اى ميكائيل ! ( صراط ) را به وسط جهنم بكش ، و اى جبرئيل ! ترازوى عدل و داد را در زير عرش خدا نصب كن ، و ندا دهد : اى محمد ! امّت خود را براى حساب نزديك گردان . و آن‌گاه خدا امر كند كه بر صراط هفت پل ببندند ، طول هريك هفده هزار فرسخ ، و بر هركدام هفتاد هزار فرشته موكّل باشد : بر پل اول از تمام اين امّت از زن و مردشان از ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و دوستى اهل بيت محمد صلّى اللّه عليه و آله سؤال گردد . هركس درست پاسخ گويد ، مانند برق جهنده از آن عبور نمايد و هركس واماند در قعر جهنم واژگون گردد و اگر چه از اعمال نيك به قدر عمل هفتاد صدّيق هم داشته باشد . و بر پل دوم از نماز پرسند ، و بر سوم از زكات ، و بر چهارم از روزه ، و بر پنجم از حجّ ، و بر ششم از جهاد ، و بر هفتم از عدل ، پس هركس كه صحيح جواب دهد به مانند برق خاطف عبور كند ، و گرنه گرفتار عذاب گردد . . . . « 2 » و از تفسير ثعلبى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل شده كه در روز قيامت هيچ بنده‌اى قدم از قدم برندارد مگر اين‌كه از او دربارهء عمرش سؤال شود كه آن را چه‌سان به‌سر آورده ، و

--> ( 1 ) . صافات ( 37 ) آيات 22 - 26 . ( 2 ) . ج 4 ، ص 17 .